Γεύση από την παιδική μας ηλικία…

Περίοδος πανικού ο προηγούμενος μήνας, αφού με πολύ κόπο και προσπάθεια καταφέρναμε να βρεθούμε όλοι μαζί στο τραπέζι το μεσημέρι! Πολλή δουλειά για το arnitiko και διάφορες υποχρεώσεις δικές μου, είχαν σαν αποτέλεσμα να βρισκόμαστε για λίγο και στα γρήγορα, για ελαφριά κι εύκολα γεύματα που δεν απαιτούσαν πολύ χρόνο για την προετοιμασία. Το junk food τον προηγούμενο μήνα είχε δυστυχώς την τιμητική του. Το πικνικ στην κουζίνα μπορεί λοιπόν να έχει για μας, πολλές έννοιες: από την απόλαυση ενός φαγητού, με κρασί, μουσική και καλή παρέα, μέχρι το γρήγορο τσιμπολόγημα εύκολων πιάτων, ως διάλειμμα, ανάμεσα σ’ ένα σωρό άλλες ασχολίες.

Ευτυχώς μαγειρέψαμε παρέα  κάποια Σαββατοκύριακα. Τα highlights σας τα παρουσιάζω παρακάτω. Προς το παρόν δε θα γράψω τις συνταγές γιατί έχω λίγο ελεύθερο χρόνο και θέλω πολύ ν’ απολαύσω τον καφέ μου, με τις σοκολάτες που μου ‘στειλαν από Αγγλία. (Αν επείγεστε πολύ για να τις μάθετε,  δεν έχετε παρά να το ζητήσετε).

Προς το παρόν όμως …

Τη συνταγή μου έδωσε ο dj του Residents χτες το βράδυ

Καλή χρονιά σε όλους!

Να είστε υγιείς και χαρούμενοι, αισιόδοξοι και δημιουργικοί και η νέα χρονιά να σας φέρει κάθε καλό!

Το χτεσινό μας γεύμα στέφθηκε από επιτυχία, παρά τα απρόοπτα της τελευταίας στιγμής και κάποιες μικροατέλειες: Το άγριο ρύζι ήταν άγευστο και τελείως αδιάφορο εμφανισιακά, σχεδόν λασπωμένο, παρά τις προσπάθειες να το «στρώσουμε». Έτσι την τελευταία στιγμή αναγκαστήκαμε να καταφύγουμε στην απλή, καθημερινή αλλά εγγυημένη γευστικά λύση του basmati, που συνόδευσε επάξια το πιάτο μας.

Για το χοιρινό με γλυκόξινη σάλτσα χρησιμοποιήσαμε:

1.200 γρ. χοιρινό μπούτι, κομμένο σε μικρά κομμάτια

3 μεγάλες πιπεριές φλωρίνης, κομμένες σε μπαστουνάκια

1 ψιλοκομμένο κρεμμύδι

1 σκελίδα σκόρδο

3 κουτ. γλυκ. τζίντζερ

1 ποτήρι λευκό κρασί

3 κουτ. γλυκού μέλι

3 κουτ. σούπας μπαλσάμικο ξύδι

Σωτάραμε σε ελαιόλαδο το κρεμμύδι και κατόπιν τα κομματάκια κρέατος, μέχρι να ροδίσουν. Προσθέσαμε στο σκόρδο ψιλοκομμένο, μια πιπεριά (για άρωμα) και το τζίντζερ και αφήσαμε να μαγειρευτούν με τα υγρά τους για ένα τέταρτο περίπου. Στη συνέχεια προσθέσαμε το κρασί και τις υπόλοιπες πιπεριές (αυτό έγινε για να διατηρήσουν το σχήμα τους και να μη διαλυθούν) και μαγειρέψαμε σε μέτρια φωτιά για μισή ώρα. Στο τέλος, ρίξαμε το μέλι και το μπαλσάμικο για να δέσει η σάλτσα και αφήσαμε το φαγητό σε κλειστή εστία για άλλα 5-10 λεπτά.

Ήταν πανεύκολο και νοστιμότατο!

Παράλληλα βάλαμε σε λαδόκολλα στο γκριλ μανιτάρια σαμπινιόν και πλευρώτους, τα οποία αλείψαμε με ελαιόλαδο και τα σερβίραμε ακολούθως με λεμόνι και φρέσκο μαϊντανό.

Το λιτό μας επιδόρπιο ήταν απίστευτα δροσιστικό και ελαφρύ. Θεωρούμε πως το κυδώνι ταιριάζει πολύ με το γιαούρτι, αλλά θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί γλυκό σταφύλι ή πορτοκάλι.

Δοκιμάστε τις προτάσεις μας για ένα γεύμα με φίλους και περάστε καλά μαγειρεύοντας!

Εγκάρδιες ευχές!

Οι picnickers φέτος αποφασίσαμε να κάνουμε το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι σε συγγενείς μας κι από χτες κάνουμε διάφορες σκέψεις για το μενού. Σε γενικές γραμμές αποφασίσαμε να ξεφύγουμε λιγάκι από τα καθιερωμένα, δηλαδή τη γαλοπούλα και το ψητό με δαμάσκηνα και το τραπέζι μας να περιλαμβάνει τα παρακάτω:

Χοιρινό με γλυκόξινη σάλτσα, που θα συνοδεύεται από άγριο ρύζι

Μανιτάρια σαμπινιόν στο γκριλ, με φρέσκο μαϊντανό

Σαλάτα ρόκα με λιαστή ντομάτα, κεφαλοτύρι, ρόδι και καρύδια.

Οι συνδαιτυμόνες μας προσφέρθηκαν να ετοιμάσουν κεφτεδάκια και πολίτικη σαλάτα.

Για γλυκό στο τέλος, σκεφτήκαμε κάτι ελαφρύ και γευστικό, και συγκεκριμένα γιαούρτι που θα συνοδεύεται από γλυκό του κουταλιού (κυδωνάκι Θάσου).

Στο θέμα του κρασιού, έχω μπερδευτεί λίγο. Θα το αποφασίσουμε προσεχώς.

Αν και εύκολο στην προετοιμασία, θα είναι κατά τη γνώμη μου ένα αξιοπρεπές τραπέζι, που δε θα ταλαιπωρήσει το στομάχι, όπως συμβαίνει συνήθως με τις υπερβολές των εορταστικών γευμάτων. Σ’ αυτή την πρόθεση τουλάχιστον βασίστηκαν οι ιδέες μας. Ελπίζω το αποτέλεσμα να μας ικανοποιήσει.

Περισσότερο όμως χαίρομαι διότι, μετά από αρκετές μέρες, θα μαγειρέψουμε παρέα με το arnitiko.

Φωτογραφίες, σχόλια και τυχόν παραλλαγές θ’ αναρτηθούν στο blog σύντομα!

Στην κουζίνα περνάω εξαιρετικά ευχάριστες ώρες. Έχω αναλάβει το μαγείρεμα των ψαριών. Ένα ηλεκτρικό barbeque που είχα κλάταρε και το σέντραρα. Από τότε αναζητώ λύσεις εσωτερικού χώρου. Πρώτη και καλύτερη, για μεγάλα ψάρια, είναι η ακόλουθη:

Υλικά

  • τσιπούρες (ή φαγκριά ή οποιαδήποτε άλλα εξίσου πλούσια σε λίπος)
  • κρεμμύδια ξερά
  • λεμόνια
  • μαϊντανό (ή άλλο χλωρό μυρωδικό)
  • σκόρδο
  • αλάτι
  • ρίγανη
  • θυμάρι
  • ελαιόλαδο
  • λαδόκολλα

Εκτέλεση

Όσα άτομα θα φάνε, τόσα ψάρια θα χρειαστούμε. Όλα του μισού κιλού. Τα καθαρίζουμε και τα πλένουμε καλά. Μετά τα αφήνουμε στην άκρη για να ετοιμάσουμε τα υπόλοιπα υλικά. Κόβουμε τα κρεμμύδια και τα λεμόνια σε φέτες. Κόβουμε τη λαδόκολλα σε κομμάτια μήκους 30 εκατοστών (να χωράνε τα ψάρια).

Απλώνουμε ένα κομμάτι λαδόκολλα και με ένα πινέλο ή με το χέρι το πασαλείβουμε με ελαιόλαδο. Μετά πασαλείβουμε με λάδι και ένα ψάρι, μέσα-έξω (δηλαδή και στην κοιλιά του). Αφού το λαδώσουμε του ρίχνουμε όσο αλάτι θέλουμε, επίσης μέσα-έξω. Εγώ τα φτιάχνω αλμυρά. Με τον ίδιο τρόπο ρίχνουμε τη ρίγανη και το θυμάρι. Βάζουμε μέσα στην κοιλιά του ψαριού μία φέτα λεμόνι, μία φέτα κρεμμύδι, όσες σκελίδες σκόρδο θέλουμε (από καμία έως τρεις!), ένα κλωναράκι μαϊντανό ή άλλη πρασινάδα και ακουμπάμε το ψάρι στη μέση της λαδόκολλας. Μετά βάζουμε από μία φέτα κρεμμύδι και λεμόνι στην ουρά του. Το τυλίγουμε προσεκτικά να μην μετακινηθούν τα κρεμμύδια με τα λεμόνια και διπλώνουμε τις άκρες για να μην ξετυλιχτεί και να μη χυθούν τα ζουμιά του όταν θα ψήνεται. Το πρώτο ψάρι είναι έτοιμο να μπει στο φούρνο. Επαναλαμβάνουμε με τα υπόλοιπα.

Μόλις τελειώσουμε το πακετάρισμα των ψαριών στις λαδόκολλες, τα βάζουμε όλα μαζί στο φούρνο, στους 180-200 βαθμούς C. Τα αφήνουμε για 45 με 50 λεπτά και τα σερβίρουμε αμέσως μόλις τα βγάλουμε από το φούρνο.

Προαιρετικά:

Έχω βάλει στην κοιλιά των ψαριών μουστάρδα και ήταν νόστιμη. Έχω τυλίξει μέσα στη λαδόκολλα μεγάλες και χοντρές φέτες πατάτας και ήταν επίσης νόστιμες (αν έχετε βαρεθεί τις πατάτες μην το δοκιμάσετε). Μπορείτε επίσης, αν δεν σας βρίσκονται πρόχειρες, να παραλείψετε τις πρασινάδες. Όσοι δεν τρώνε σκόρδο ας μην βάλουν αλλά πραγματικά αξίζει να το δοκιμάσουν. Αν δεν τους αρέσει σε αυτή τη συνταγή ας μη ξαναδοκιμάσουν ποτέ. Δίπλα στο ψάρι της μεγάλης φωτογραφίας, πάνω (το συγκεκριμένο είναι φαγκρί), φαίνεται μια περίεργη σάλτσα, που τη δοκίμασα πρώτη φορά σήμερα και ήταν νόστιμη. Χτύπησα σε ένα μικρό μπλέντερ το χυμό από δύο λεμόνια, λάδι, σέλινο (επειδή δεν είχα μαϊντανό), κρεμμύδι και μουστάρδα. Γενικά η συνταγή, ανάλογα με τα γούστα, σηκώνει πολλές παραλλαγές. Αν δεν σας αρέσουν τα πειράματα περιοριστείτε στα: ψάρι, αλάτι, ρίγανη, κρεμμύδι, φέτες λεμόνι. Αυτά είναι απολύτως απαραίτητα για ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Στη μικρή φωτογραφία φαίνεται η προετοιμασία του ψαριού στη minimal εκδοχή (με ένα κλικ η εικόνα μεγαλώνει. Το ίδιο και η πρώτη φωτογραφία).

PS: Η συνταγή αφορά κάθε είδους μωρά.

- Για τα μικρότερα μωρά (από ενός έτους και άνω δώστε ανεπιφύλακτα) χρησιμοποιούμε αποκλειστικά τσιπούρες, βάζουμε πολύ λίγο αλάτι, ρίγανη και θυμάρι και παραλείπουμε το σκόρδο με τη μουστάρδα. Στο σερβίρισμα τα κοκάλα θα βγουν πολύ εύκολα. Τα μικρά μωρά θα ξετρελαθούν από τη γεύση και θα μάθουν να τρέφονται υγιεινά. Η τσιπούρα κατατάσσεται στα κορυφαία ψάρια από άποψη θρεπτικών συστατικών. Μόνο η σαρδέλα την ξεπερνά. Κάτι γλώσσες και μπακαλιάροι δεν τη συναγωνίζονται. Και μην αποφεύγετε τις τσιπούρες ιχθυοτροφείου. Είναι απείρως καλύτερες από πολλά άλλα ψάρια επειδή είναι πάντα φρεσκότατες.

- Τα μεγαλύτερα μωρά θα ενθουσιαστούν αρχικά από την εμφάνιση του πιάτου και στη συνέχεια από τη γεύση. Αν και απλή συνταγή κερδίζει σε εντυπώσεις. Για τη θρεπτική της αξία δεν ξαναγράφω. Φυσικά συνοδέψτε το πιάτο με πράσινη σαλάτα και κρασί.

Κυρίες και κύριοι,

καλωσορίσατε στην κουζίνα μας!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.